2025 is opnieuw een goed beursjaar gebleken met sterk positieve rendementen zowel in de VSA, Europa als China. Voor de VSA was dit het derde opeenvolgende jaar dat een dergelijke prestatie geleverd werd. Weliswaar in USD. Voor Europese beleggers ligt het rendement van een Amerikaanse belegging in 2025 14% lager door eenzelfde daling van de wisselkoers USD/EUR.
De resultaten (incl. dividenden) van de respectieve indices, voor kosten en taksen gaan als volgt voor 2025:
Spijtig genoeg zijn de aanlokkelijke rendementen van de aandelenindices slechts een momentopname. In werkelijkheid schommelen ze van jaar tot jaar tussen de -50% en +50%. Je zal op 1 januari 2008 maar met 1.000.000 EUR gestart zijn om in maart 2009 nog 500.000 EUR over te houden. Het heeft dan volgens de MSCI World nog tot 2013 geduurd voor je je beginkapitaal terug had verdiend, en sindsdien zijn we nog eens +300% gestegen: het jaarlijks gemiddelde sinds 1986 van +9% is dus niet elk jaar gegarandeerd. Maar als je op langere termijn mikt op 9% gemiddeld per jaar – mits een gebeurlijke -50% in een slecht jaar – dien je in de aandelenbeurs te beleggen. Dat is volgens ons een hoofdzaak.
Rente (hoofdzaak)
Het niveau van de risicovrije rente bepaalt de prijs van elk financieel actief: hoe hoger de risicovrije rente, hoe lager de prijs van een risicodragend actief.
En op zijn beurt wordt de risicovrije rente bepaald door:
Een centrale bank staat ook in voor het toezicht op de solvabiliteit en liquiditeit van de financiële sector, studiewerk en dies meer, maar voor een belegger is het met die twee bovenstaande punten grotendeels gezegd. De situatie op het inflatie- en rentefront, net zoals de verwachtingen, is gunstig. Het niveau van de risicovrij rente en van de inflatie is aan de lage kant en dat schijnt zo te blijven.
Buiten alle verwachting heeft er zich in de VSA in 2025 geen inflatie-opstoot voorgedaan ten gevolge van de verhoogde importtarieven. Dat is waarschijnlijk de grootste verrassing uit 2025.
Als sommige importprijzen dan toch zijn gestegen, betekent dit dat andere prijzen zijn gedaald.
Het inflatie- en renteniveau in de EU en de VSA wordt bijgevolg ook niet verwacht te stijgen in 2026, toch niet op basis van de tarievenpolitiek van de VSA. Ze blijven eerder redelijk laag: dat is een hoofdzaak.
Amerikaans exceptionalisme (hoofdzaak)
Die Amerikaanse beursprestatie is een exceptioneel resultaat. Meer dan wie ook slagen ondernemers in de VSA erin om de winsten van hun beursgenoteerde bedrijven te doen stijgen aan een tempo dat hun collegae in Europa met lede ogen aanzien. Productiviteit is de basis van de vooruitgang!
“Productivity isn’t everything, but in the long run it is almost everything.” (Paul Krugman)
Onderstaande grafiek van JP Morgan toont deze dynamiek aanschouwelijk aan:

Bron: JP Morgan – Long Term Capital Market Assumptions – nov 2025
Amerikaanse bedrijven behalen structureel hogere winstmarges en hogere winsten per aandeel dan Europese. Dit is een hoofdzaak. De VSA vormen een grote, kapitalistische, moderne, legalistische, energie-onafhankelijke, academisch hoogstaande economie. Zij beschikken over een concurrentieel voordeel bij de belangrijkste economische inputfactoren. De Amerikaanse economie is in 2025 met meer dan 2% gegroeid, terwijl het groeitempo gedurende het derde kwartaal zelfs op 4.3% op jaarbasis uitkwam.
We zijn Liberation Day uiteraard niet vergeten, maar de tarievenoorlog blijkt een bijzaak geworden. Men besluit nu dat:
Maar de vooruitgang van de Amerikaanse economie wordt door veel factoren gedreven waarvan vele geen impact ondervinden van tarieven, zoals blijkt uit het volgende punt.
Artificiële Intelligentie (hoofdzaak)
Ook dit beschouwen wij als een hoofdzaak. De productiviteitsverbeteringen door middel van AI zijn groot – het is moeilijk om het belang ervan te overschatten. Ook hier zijn de VSA koploper met bedrijven zoals OpenAI, NVDA, Palantir, MSFT, Alphabet. De beurs schokte even na het bericht dat het Chinese DeepSeek een LLM-toepassing had ontwikkeld die even performant bleek als OpenAI, maar de algemene consensus was dat het DeepSeek-model wel degelijk was getraind op NVIDIA-chips, dus het Amerikaans concurrentieel voordeel op AI-vlak blijft -vooralsnog- bewaard.
De investeringen op korte termijn van de leidende Amerikaanse technologiebedrijven in AI lopen zodanig hoog op dat men gewaagt van een AI-zeepbel: gaan al die investeringen hun vruchten afwerpen? We spreken van een zeepbel wanneer een beurskoers de fundamentele onderliggende waarde van een bedrijf te ver én langdurig overstijgt. Dit is op zijn beurt het gevolg van een narratief-dominantie samen met een ontkoppeling van fundamentals (waardering). We zijn getuige van beide: AI-bedrijven worden duur gewaardeerd op basis van verwachte winst (narratief). Maar – werkzaam in de dienstensector- staan voor ons de productiviteitswinsten van AI buiten kijf en behouden wij ons vertrouwen in deze ontwikkelingen, wat de waardering op de beurs momenteel ook moge doen uitschijnen.
Het Amerikaanse dubbele tekort (nog steeds geen hoofdzaak)
De Amerikaanse economie loopt al decennia een tekort op de handelsbalans doordat ze meer invoert dan uitvoert: het handelstekort. De VSA geven dus meer uit in het buitenland dan het uit het buitenland ontvangt. Het is de bedoeling van Trump om dit tekort via tarieven te doen afnemen, tenminste er geld aan te verdienen. Opdat het buitenland deze USD zou aanhouden, wenst het perspectief te hebben op een sterk muntbeleid van de Amerikaanse Centrale Bank. Dit lukt al enige decennia.
Daarenboven loopt de Amerikaanse overheid zelf ook een tekort, het overheidstekort. De Amerikaanse overheid geeft meer uit dan ze ontvangt. De Big Beautiful Bill van Trump heeft naast een economisch expansieve voorzijde ook een deficit expansieve achterzijde. Het verwachte Amerikaans overheidstekort voor 2026 bedraagt 2.000 mia USD of 6% van het BBP. De schuldratio van de VSA tov het BBP bedraagt momenteel nog 120% en zal bij een gelijk beleid stijgen tot 135% in 2030 en zelfs 200% in 2050.
En dan leven we nu in economische gunstige tijden. Hoeveel deficit spending zal nodig zijn wanneer de economische conjunctuur in de toekomst zou haperen? Op korte termijn is een schuldgraad van 120% nog beheersbaar, maar volgens klassieke analyses kan dit niet blijven oplopen. Mochten de huidige 6% extra overheidsuitgaven ooit wegvallen zal dat een negatieve impact hebben op de Amerikaanse groei.
Tenzij het paradigma wijzigt en een schuldgraad tov BBP van meer dan 60% geen spoiler meer is.
De waardering op de beurzen (bijzaak op lange termijn)
Dit is een nooit aflatende discussie. De beurs noteert altijd duur: vandaag oogt ze duur omdat we bij de aanvang van 2025 grofweg 20% lager noteerden, terwijl de gemiddelde jaarlijkse stijging van de beurs de laatste 125 jaar zich rond de 9% situeert.
De beurs noteerde ook duur in april 2025, toen we zelfs 36% lager noteerden dan vandaag. Toen heerste paniek omdat de economie onderuit zou gaan ten gevolge van de brute tarievenpolitiek. Een recessie loerde achter de hoek, de omzet- en winstverwachtingen daalden, en de beurs kelderde. Mister Market was in zijn manische nopjes.
Zowel in een positief als negatief economisch klimaat oogt de beurs duur. Verwachte waarderingen zijn per definitie subjectief en historische waarderingen zijn irrelevant. Prestaties uit het verleden bieden houvast, maar vormen geen garantie voor de toekomst: dus u zal met onzekerheid moeten omgaan. Op lange termijn haal je op de beurs een gemiddeld jaarlijks rendement van ongeveer 9%, en dat is inclusief wereldoorlogen, GFC, Oekraïne, dotcom-zeepbel, C19 enz. Met 9% gemiddeld rendement per jaar zijn wij tevreden, maar om dat te verdienen diende je wel continu in de beurs belegd te zijn – met alle ups-and-downs inbegrepen.
EUR/USD wisselkoers (bijzaak op lange termijn)
De wisselkoers van de USD is in 2025 14% gedaald tov de EUR. Dat is veel. Op de langere termijn vlakt zich dat sterk uit. Het koopkrachtpariteitsniveau EUR/USD situeert zich rond de 1,30 USD/EUR en vormt een theoretische evenwichtskoers, waarrond de werkelijke koers oscilleert. Maar de over- en onderwaarderingen kunnen sterk afwijken en lang aanhouden. Dus die koopkrachtpariteit is in de praktijk onbruikbaar.
Je kan het wisselkoersrisico hedgen maar dat is een kostelijke zaak en neemt een flinke hap (+/- 2%) uit de risicovergoeding (+/- 5%) die de aandelenmarkten betalen boven de risicovrije rente. Zeker als je dit systematisch doet: op lange termijn is dat nefast voor je eindrendement. Wij verkiezen daarom om het wisselkoersrisico te ondergaan bij onze aandelenbeleggingen via ETF’s. Maar we zijn er ons van bewust dat voor een Europese belegger de dalende wisselkoers EUR/USD voor korte en middellange tijd een domper op het rendement kan zetten.
Rendement MSCI All Countries NET in EUR in 2025: 7.86%
Vandaag is de meest gebruikelijke benchmark om het rendement van uw aandelenbeleggingen te ijken, de MSCI All Countries NET in EUR. Het rendement daarvan bedroeg in 2025 zo’n 7.86%. Door:
ligt het gemiddeld rendement van onze aandelentrackers daar iets onder.
Nochtans houden wij vast aan onze huidige strategie. De beurs is duur -zoals steeds- en het ondersteunende effect van renteverlagingen zal in 2026 waarschijnlijk wegvallen. We verwachten ons niet aan een recessie en stellen ons tevreden met het rendement dat de beurs ons biedt. Sommige jaren is dat heel positief, maar het kan ook veel lager zijn. Je weet het nooit op voorhand – niemand eigenlijk.
Op de langere termijn betaalt de beurs een heel aantrekkelijke risicopremie van gemiddeld 5% boven de risicovrije rente: dat is meer dan fair. Je zou die met succesvolle market timing of stockpicking kunnen verhogen, maar meestal lukt dat niet, en al zeker nooit structureel.
Onze groet, Het SnTrackers team